Inclusieve gebiedsontwikkeling vergt erkenning van blinde vlekken

“We gebruiken het woord ‘inclusiviteit’ bij mijn bureau zo min mogelijk; het is een modewoord geworden. Inclusiviteit betekent voor ons dat je je bewust bent voor wie je ontwerpt en wat hun gebruiken zijn. Als je dit niet weet, loop je als architect of ontwikkelaar het risico dat je plekken maakt die niet bij de woonbehoeftes van de gebruikers aansluiten. Als ontwerper is het de kunst om zowel voor iedereen, als voor specifieke doelgroepen te ontwerpen zonder dat die twee elkaar bijten. Helaas wordt er veelal ontworpen en ontwikkeld vanuit een vrij homogeen perspectief, gevormd door een wit, westers en hoogopgeleid narratief. Denk aan een park, dat voor veel ruimtemakers draait om rust en wandelen. Maar voor veel stedelingen is het een plek waar je met je hele familie naartoe gaat, een grote groep met veel eten, drinken en muziek. Ik zeg niet dat het één beter is dan het ander, maar het is aan de ontwerper om ervoor te zorgen dat beide kunnen. Maar veel ruimtemakers zien deze reuring als overlast, dus wat zien we? In veel parken mogen we niet barbecueën.”

In een artikel van Gebiedsontwikkeling.nu geeft hij verschillende sprekende voorbeelden van inclusief ontwerpen. Onderaan de pagina vind je ook een minidocu.

Lees verder: https://efdg5.r.sp1-brevo.net/mk/cl/f/sh/7nVU1aA2nfuSp5LbfBGSMU52YaCdtzE/Fdvze7DW0LkD

Bron: Nieuwsbulletin voor en over centrumsteden  september 2025